Parva.Adhyaya 3.125

लोमश उवाच · lomaśa uvāca

तं दृष्ट्वा घोरवदनं मदं देवः शतक्रतुःआयान्तं भक्षयिष्यन्तं व्यात्ताननमिवान्तकम्

taṃ dṛṣṭvā ghoravadanaṃ madaṃ devaḥ śatakratuḥāyāntaṃ bhakṣayiṣyantaṃ vyāttānanamivāntakam

भयात्संस्तम्भितभुजः सृक्किणी लेलिहन्मुहुःततोऽब्रवीद्देवराजश्च्यवनं भयपीडितः

bhayātsaṃstambhitabhujaḥ sṛkkiṇī lelihanmuhuḥtato'bravīddevarājaścyavanaṃ bhayapīḍitaḥ

सोमार्हावश्विनावेतावद्य प्रभृति भार्गवभविष्यतः सत्यमेतद्वचो ब्रह्मन्ब्रवीमि ते

somārhāvaśvināvetāvadya prabhṛti bhārgavabhaviṣyataḥ satyametadvaco brahmanbravīmi te

न ते मिथ्या समारम्भो भवत्वेष परो विधिःजानामि चाहं विप्रर्षे न मिथ्या त्वं करिष्यसि

na te mithyā samārambho bhavatveṣa paro vidhiḥjānāmi cāhaṃ viprarṣe na mithyā tvaṃ kariṣyasi

सोमार्हावश्विनावेतौ यथैवाद्य कृतौ त्वयाभूय एव तु ते वीर्यं प्रकाशेदिति भार्गव

somārhāvaśvināvetau yathaivādya kṛtau tvayābhūya eva tu te vīryaṃ prakāśediti bhārgava

सुकन्यायाः पितुश्चास्य लोके कीर्तिः प्रथेदितिअतो मयैतद्विहितं तव वीर्यप्रकाशनम्तस्मात्प्रसादं कुरु मे भवत्वेतद्यथेच्छसि

sukanyāyāḥ pituścāsya loke kīrtiḥ pratheditiato mayaitadvihitaṃ tava vīryaprakāśanamtasmātprasādaṃ kuru me bhavatvetadyathecchasi

एवमुक्तस्य शक्रेण च्यवनस्य महात्मनःस मन्युर्व्यगमच्छीघ्रं मुमोच च पुरंदरम्

evamuktasya śakreṇa cyavanasya mahātmanaḥsa manyurvyagamacchīghraṃ mumoca ca puraṃdaram

मदं च व्यभजद्राजन्पाने स्त्रीषु च वीर्यवान्अक्षेषु मृगयायां च पूर्वसृष्टं पुनः पुनः

madaṃ ca vyabhajadrājanpāne strīṣu ca vīryavānakṣeṣu mṛgayāyāṃ ca pūrvasṛṣṭaṃ punaḥ punaḥ

तथा मदं विनिक्षिप्य शक्रं संतर्प्य चेन्दुनाअश्विभ्यां सहितान्देवान्याजयित्वा च तं नृपम्

tathā madaṃ vinikṣipya śakraṃ saṃtarpya cendunāaśvibhyāṃ sahitāndevānyājayitvā ca taṃ nṛpam

विख्याप्य वीर्यं सर्वेषु लोकेषु वदतां वरःसुकन्यया सहारण्ये विजहारानुरक्तया

vikhyāpya vīryaṃ sarveṣu lokeṣu vadatāṃ varaḥsukanyayā sahāraṇye vijahārānuraktayā

तस्यैतद्द्विजसंघुष्टं सरो राजन्प्रकाशतेअत्र त्वं सह सोदर्यैः पितॄन्देवांश्च तर्पय

tasyaitaddvijasaṃghuṣṭaṃ saro rājanprakāśateatra tvaṃ saha sodaryaiḥ pitṝndevāṃśca tarpaya

एतद्दृष्ट्वा महीपाल सिकताक्षं च भारतसैन्धवारण्यमासाद्य कुल्यानां कुरु दर्शनम्पुष्करेषु महाराज सर्वेषु च जलं स्पृश

etaddṛṣṭvā mahīpāla sikatākṣaṃ ca bhāratasaindhavāraṇyamāsādya kulyānāṃ kuru darśanampuṣkareṣu mahārāja sarveṣu ca jalaṃ spṛśa

आर्चीकपर्वतश्चैव निवासो वै मनीषिणाम्सदाफलः सदास्रोतो मरुतां स्थानमुत्तमम्चैत्याश्चैते बहुशतास्त्रिदशानां युधिष्ठिर

ārcīkaparvataścaiva nivāso vai manīṣiṇāmsadāphalaḥ sadāsroto marutāṃ sthānamuttamamcaityāścaite bahuśatāstridaśānāṃ yudhiṣṭhira

एतच्चन्द्रमसस्तीर्थमृषयः पर्युपासतेवैखानसाश्च ऋषयो वालखिल्यास्तथैव च

etaccandramasastīrthamṛṣayaḥ paryupāsatevaikhānasāśca ṛṣayo vālakhilyāstathaiva ca

शृङ्गाणि त्रीणि पुण्याणि त्रीणि प्रस्रवणानि चसर्वाण्यनुपरिक्रम्य यथाकाममुपस्पृश

śṛṅgāṇi trīṇi puṇyāṇi trīṇi prasravaṇāni casarvāṇyanuparikramya yathākāmamupaspṛśa

शंतनुश्चात्र कौन्तेय शुनकश्च नराधिपनरनारायणौ चोभौ स्थानं प्राप्ताः सनातनम्

śaṃtanuścātra kaunteya śunakaśca narādhipanaranārāyaṇau cobhau sthānaṃ prāptāḥ sanātanam

इह नित्यशया देवाः पितरश्च महर्षिभिःआर्चीकपर्वते तेपुस्तान्यजस्व युधिष्ठिर

iha nityaśayā devāḥ pitaraśca maharṣibhiḥārcīkaparvate tepustānyajasva yudhiṣṭhira

इह ते वै चरून्प्राश्नन्नृषयश्च विशां पतेयमुना चाक्षयस्रोताः कृष्णश्चेह तपोरतः

iha te vai carūnprāśnannṛṣayaśca viśāṃ pateyamunā cākṣayasrotāḥ kṛṣṇaśceha taporataḥ

यमौ च भीमसेनश्च कृष्णा चामित्रकर्शनसर्वे चात्र गमिष्यामः सुकृशाः सुतपस्विनः

yamau ca bhīmasenaśca kṛṣṇā cāmitrakarśanasarve cātra gamiṣyāmaḥ sukṛśāḥ sutapasvinaḥ

एतत्प्रस्रवणं पुण्यमिन्द्रस्य मनुजाधिपयत्र धाता विधाता च वरुणश्चोर्ध्वमागताः

etatprasravaṇaṃ puṇyamindrasya manujādhipayatra dhātā vidhātā ca varuṇaścordhvamāgatāḥ

इह ते न्यवसन्राजन्क्षान्ताः परमधर्मिणःमैत्राणामृजुबुद्धीनामयं गिरिवरः शुभः

iha te nyavasanrājankṣāntāḥ paramadharmiṇaḥmaitrāṇāmṛjubuddhīnāmayaṃ girivaraḥ śubhaḥ

एषा सा यमुना राजन्राजर्षिगणसेवितानानायज्ञचिता राजन्पुण्या पापभयापहा

eṣā sā yamunā rājanrājarṣigaṇasevitānānāyajñacitā rājanpuṇyā pāpabhayāpahā

अत्र राजा महेष्वासो मान्धातायजत स्वयम्सहदेवश्च कौन्तेय सोमको ददतां वरः

atra rājā maheṣvāso māndhātāyajata svayamsahadevaśca kaunteya somako dadatāṃ varaḥ