Parva.Adhyaya 3.202
Mahabharata · 25 verses
- 3.202.1
मार्कण्डेय उवाच · mārkaṇḍeya uvāca
एवमुक्तः स विप्रस्तु धर्मव्याधेन भारतकथामकथयद्भूयो मनसः प्रीतिवर्धनीम्
evamuktaḥ sa viprastu dharmavyādhena bhāratakathāmakathayadbhūyo manasaḥ prītivardhanīm
- 3.202.2
ब्राह्मणमहाभूतानि यान्याहुः पञ्च धर्मविदां वरएकैकस्य गुणान्सम्यक्पञ्चानामपि मे वद
brāhmaṇamahābhūtāni yānyāhuḥ pañca dharmavidāṃ varaekaikasya guṇānsamyakpañcānāmapi me vada
- 3.202.3
व्याध उवाच · vyādha uvāca
भूमिरापस्तथा ज्योतिर्वायुराकाशमेव चगुणोत्तराणि सर्वाणि तेषां वक्ष्यामि ते गुणान्
bhūmirāpastathā jyotirvāyurākāśameva caguṇottarāṇi sarvāṇi teṣāṃ vakṣyāmi te guṇān
- 3.202.4
भूमिः पञ्चगुणा ब्रह्मन्नुदकं च चतुर्गुणम्गुणास्त्रयस्तेजसि च त्रयश्चाकाशवातयोः
bhūmiḥ pañcaguṇā brahmannudakaṃ ca caturguṇamguṇāstrayastejasi ca trayaścākāśavātayoḥ
- 3.202.5
शब्दः स्पर्शश्च रूपं च रसो गन्धश्च पञ्चमःएते गुणाः पञ्च भूमेः सर्वेभ्यो गुणवत्तराः
śabdaḥ sparśaśca rūpaṃ ca raso gandhaśca pañcamaḥete guṇāḥ pañca bhūmeḥ sarvebhyo guṇavattarāḥ
- 3.202.6
शब्दः स्पर्शश्च रूपं च रसश्चापि द्विजोत्तमअपामेते गुणा ब्रह्मन्कीर्तितास्तव सुव्रत
śabdaḥ sparśaśca rūpaṃ ca rasaścāpi dvijottamaapāmete guṇā brahmankīrtitāstava suvrata
- 3.202.7
शब्दः स्पर्शश्च रूपं च तेजसोऽथ गुणास्त्रयःशब्दः स्पर्शश्च वायौ तु शब्द आकाश एव च
śabdaḥ sparśaśca rūpaṃ ca tejaso'tha guṇāstrayaḥśabdaḥ sparśaśca vāyau tu śabda ākāśa eva ca
- 3.202.8
एते पञ्चदश ब्रह्मन्गुणा भूतेषु पञ्चसुवर्तन्ते सर्वभूतेषु येषु लोकाः प्रतिष्ठिताःअन्योन्यं नातिवर्तन्ते संपच्च भवति द्विज
ete pañcadaśa brahmanguṇā bhūteṣu pañcasuvartante sarvabhūteṣu yeṣu lokāḥ pratiṣṭhitāḥanyonyaṃ nātivartante saṃpacca bhavati dvija
- 3.202.9
यदा तु विषमीभावमाचरन्ति चराचराःतदा देही देहमन्यं व्यतिरोहति कालतः
yadā tu viṣamībhāvamācaranti carācarāḥtadā dehī dehamanyaṃ vyatirohati kālataḥ
- 3.202.10
आनुपूर्व्या विनश्यन्ति जायन्ते चानुपूर्वशःतत्र तत्र हि दृश्यन्ते धातवः पाञ्चभौतिकाःयैरावृतमिदं सर्वं जगत्स्थावरजङ्गमम्
ānupūrvyā vinaśyanti jāyante cānupūrvaśaḥtatra tatra hi dṛśyante dhātavaḥ pāñcabhautikāḥyairāvṛtamidaṃ sarvaṃ jagatsthāvarajaṅgamam
- 3.202.11
इन्द्रियैः सृज्यते यद्यत्तत्तद्व्यक्तमिति स्मृतम्अव्यक्तमिति विज्ञेयं लिङ्गग्राह्यमतीन्द्रियम्
indriyaiḥ sṛjyate yadyattattadvyaktamiti smṛtamavyaktamiti vijñeyaṃ liṅgagrāhyamatīndriyam
- 3.202.12
यथास्वं ग्राहकान्येषां शब्दादीनामिमानि तुइन्द्रियाणि यदा देही धारयन्निह तप्यते
yathāsvaṃ grāhakānyeṣāṃ śabdādīnāmimāni tuindriyāṇi yadā dehī dhārayanniha tapyate
- 3.202.13
लोके विततमात्मानं लोकं चात्मनि पश्यतिपरावरज्ञः सक्तः सन्सर्वभूतानि पश्यति
loke vitatamātmānaṃ lokaṃ cātmani paśyatiparāvarajñaḥ saktaḥ sansarvabhūtāni paśyati
- 3.202.14
पश्यतः सर्वभूतानि सर्वावस्थासु सर्वदाब्रह्मभूतस्य संयोगो नाशुभेनोपपद्यते
paśyataḥ sarvabhūtāni sarvāvasthāsu sarvadābrahmabhūtasya saṃyogo nāśubhenopapadyate
- 3.202.15
ज्ञानमूलात्मकं क्लेशमतिवृत्तस्य मोहजम्लोको बुद्धिप्रकाशेन ज्ञेयमार्गेण दृश्यते
jñānamūlātmakaṃ kleśamativṛttasya mohajamloko buddhiprakāśena jñeyamārgeṇa dṛśyate
- 3.202.16
अनादिनिधनं जन्तुमात्मयोनिं सदाव्ययम्अनौपम्यममूर्तं च भगवानाह बुद्धिमान्तपोमूलमिदं सर्वं यन्मां विप्रानुपृच्छसि
anādinidhanaṃ jantumātmayoniṃ sadāvyayamanaupamyamamūrtaṃ ca bhagavānāha buddhimāntapomūlamidaṃ sarvaṃ yanmāṃ viprānupṛcchasi
- 3.202.17
इन्द्रियाण्येव तत्सर्वं यत्स्वर्गनरकावुभौनिगृहीतविसृष्टानि स्वर्गाय नरकाय च
indriyāṇyeva tatsarvaṃ yatsvarganarakāvubhaunigṛhītavisṛṣṭāni svargāya narakāya ca
- 3.202.18
एष योगविधिः कृत्स्नो यावदिन्द्रियधारणम्एतन्मूलं हि तपसः कृत्स्नस्य नरकस्य च
eṣa yogavidhiḥ kṛtsno yāvadindriyadhāraṇametanmūlaṃ hi tapasaḥ kṛtsnasya narakasya ca
- 3.202.19
इन्द्रियाणां प्रसङ्गेन दोषमृच्छत्यसंशयम्संनियम्य तु तान्येव ततः सिद्धिमवाप्नुते
indriyāṇāṃ prasaṅgena doṣamṛcchatyasaṃśayamsaṃniyamya tu tānyeva tataḥ siddhimavāpnute
- 3.202.20
षण्णामात्मनि नित्यानामैश्वर्यं योऽधिगच्छतिन स पापैः कुतोऽनर्थैर्युज्यते विजितेन्द्रियः
ṣaṇṇāmātmani nityānāmaiśvaryaṃ yo'dhigacchatina sa pāpaiḥ kuto'narthairyujyate vijitendriyaḥ
- 3.202.21
रथः शरीरं पुरुषस्य दृष्ट;मात्मा नियन्तेन्द्रियाण्याहुरश्वान्तैरप्रमत्तः कुशली सदश्वै;र्दान्तैः सुखं याति रथीव धीरः
rathaḥ śarīraṃ puruṣasya dṛṣṭa;mātmā niyantendriyāṇyāhuraśvāntairapramattaḥ kuśalī sadaśvai;rdāntaiḥ sukhaṃ yāti rathīva dhīraḥ
- 3.202.22
षण्णामात्मनि नित्यानामिन्द्रियाणां प्रमाथिनाम्यो धीरो धारयेद्रश्मीन्स स्यात्परमसारथिः
ṣaṇṇāmātmani nityānāmindriyāṇāṃ pramāthināmyo dhīro dhārayedraśmīnsa syātparamasārathiḥ
- 3.202.23
इन्द्रियाणां प्रसृष्टानां हयानामिव वर्त्मसुधृतिं कुर्वीत सारथ्ये धृत्या तानि जयेद्ध्रुवम्
indriyāṇāṃ prasṛṣṭānāṃ hayānāmiva vartmasudhṛtiṃ kurvīta sārathye dhṛtyā tāni jayeddhruvam
- 3.202.24
इन्द्रियाणां हि चरतां यन्मनोऽनुविधीयतेतदस्य हरते बुद्धिं नावं वायुरिवाम्भसि
indriyāṇāṃ hi caratāṃ yanmano'nuvidhīyatetadasya harate buddhiṃ nāvaṃ vāyurivāmbhasi
- 3.202.25
येषु विप्रतिपद्यन्ते षट्सु मोहात्फलागमेतेष्वध्यवसिताध्यायी विन्दते ध्यानजं फलम्
yeṣu vipratipadyante ṣaṭsu mohātphalāgameteṣvadhyavasitādhyāyī vindate dhyānajaṃ phalam