Kanda.Sarga 7.103

कस्यचित्त्वथ कालस्य रामे धर्मपरे स्थिते ।कालस्तापसरूपेण राजद्वारमुपागमत्॥

kasyacittvatha kālasya rāme dharmapare sthite |kālastāpasarūpeṇa rājadvāramupāgamat ||

सो ऽब्रवील्लक्ष्मणं वाक्यं धृतिमन्तं यशश्विनम् ।मां निवेदय रामाय सम्प्राप्तं कार्यगौरवात्॥

so 'bravīllakṣmaṇaṃ vākyaṃ dhṛtimantaṃ yaśaśvinam |māṃ nivedaya rāmāya samprāptaṃ kāryagauravāt ||

दूतो ऽस्म्यतिबलस्याहं महर्षेरमितौजसः ।रामं दिदृक्षुरायातः कार्येण हि महाबल॥

dūto 'smyatibalasyāhaṃ maharṣeramitaujasaḥ |rāmaṃ didṛkṣurāyātaḥ kāryeṇa hi mahābala ||

तस्य तद्वचनं श्रुत्वा सौमित्रिस्त्वरया ऽन्वितः ।न्यवेदयत रामाय तापसं तं समागतम्॥

tasya tadvacanaṃ śrutvā saumitristvarayā 'nvitaḥ |nyavedayata rāmāya tāpasaṃ taṃ samāgatam ||

जयस्व राम धर्मेण उभौ लोकौ महाद्युते ।दूतस्त्वां द्रष्टुमायातस्तपसा भास्करप्रभः॥

jayasva rāma dharmeṇa ubhau lokau mahādyute |dūtastvāṃ draṣṭumāyātastapasā bhāskaraprabhaḥ ||

तद्वाक्यं लक्ष्मणेनोक्तं श्रुत्वा राम उवाच ह ।प्रवेश्यतां मुनिस्तात महौजास्तस्य वाक्यधृत्॥

tadvākyaṃ lakṣmaṇenoktaṃ śrutvā rāma uvāca ha |praveśyatāṃ munistāta mahaujāstasya vākyadhṛt ||

सौमित्रिस्तु तथेत्युक्त्वा प्रावेशयत तं मुनिम् ।ज्वलन्तमेव तेजोभिः प्रदहन्तमिवांशुभिः॥

saumitristu tathetyuktvā prāveśayata taṃ munim |jvalantameva tejobhiḥ pradahantamivāṃśubhiḥ ||

सो ऽभिगम्य रघुश्रेष्ठं दीप्यपानं स्वतेजसा ।ऋषिर्मधुरया वाचा वर्धस्वेत्याह राघवम्॥

so 'bhigamya raghuśreṣṭhaṃ dīpyapānaṃ svatejasā |ṛṣirmadhurayā vācā vardhasvetyāha rāghavam ||

तस्मै रामो महातेजाः पूजामर्घ्यपुरोगमाम् ।ददौ कुशलमव्यग्रं प्रष्टुमेवोपचक्रमे॥

tasmai rāmo mahātejāḥ pūjāmarghyapurogamām |dadau kuśalamavyagraṃ praṣṭumevopacakrame ||

पृष्टश्च कुशलं तेन रामेण वदतां वरः ।आसने काञ्चने दिव्ये निषसाद महायशाः॥

pṛṣṭaśca kuśalaṃ tena rāmeṇa vadatāṃ varaḥ |āsane kāñcane divye niṣasāda mahāyaśāḥ ||

तमुवाच ततो रामः स्वागतं ते महामुने ।प्रापयास्य च वाक्यानि यतो दूतस्त्वमागतः॥

tamuvāca tato rāmaḥ svāgataṃ te mahāmune |prāpayāsya ca vākyāni yato dūtastvamāgataḥ ||

चोदितो राजसिंहेन मुनिर्वाक्यमभाषत ।द्वन्द्वमेतत्प्रवक्तव्यं हितं वै यद्यपेक्षसे॥

codito rājasiṃhena munirvākyamabhāṣata |dvandvametatpravaktavyaṃ hitaṃ vai yadyapekṣase ||

यः शृणोति निरीक्षेद्वा स वध्यो भविता तव ।भवेद्वै मुनिमुख्यस्य वचनं यद्यपेक्षसे॥

yaḥ śṛṇoti nirīkṣedvā sa vadhyo bhavitā tava |bhavedvai munimukhyasya vacanaṃ yadyapekṣase ||

स तथेति प्रतिज्ञाय रामो लक्ष्मणमब्रवीत् ।द्वारि तिष्ठ महाबाहो प्रतिहारं विसर्जय॥

sa tatheti pratijñāya rāmo lakṣmaṇamabravīt |dvāri tiṣṭha mahābāho pratihāraṃ visarjaya ||

स मे वध्यः खलु भवेत् कथाद्वन्द्वं समीरितम् ।ऋषेर्मम च सौमित्रे पश्येद्वा शृणुयाच्च यः॥

sa me vadhyaḥ khalu bhavet kathādvandvaṃ samīritam |ṛṣermama ca saumitre paśyedvā śṛṇuyācca yaḥ ||

ततो निक्षिप्य काकुत्स्थो लक्ष्मणं द्वारि सङ्ग्रहम् ।तमुवाच मुने वाक्यं कथयस्वेति राघवः॥

tato nikṣipya kākutstho lakṣmaṇaṃ dvāri saṅgraham |tamuvāca mune vākyaṃ kathayasveti rāghavaḥ ||

यत्ते मनीषितं वाक्यं येन वा ऽसि समाहितः ।कथयस्वाविशङ्कस्त्वं ममापि हृदि वर्तते॥

yatte manīṣitaṃ vākyaṃ yena vā 'si samāhitaḥ |kathayasvāviśaṅkastvaṃ mamāpi hṛdi vartate ||