Kanda.Sarga 7.49

सीतां तु रुदतीं दृष्ट्वा ते तत्र मुनिदारकाः ।प्राद्रवन्यत्र भगवानास्ते वाल्मीकिरुग्रधीः॥

sītāṃ tu rudatīṃ dṛṣṭvā te tatra munidārakāḥ |prādravanyatra bhagavānāste vālmīkirugradhīḥ ||

अभिवाद्य मुनेः पादौ मुनिपुत्रा महर्षये ।सर्वं निवेदयामासुस्तस्यास्तु रुदितस्वनम्॥

abhivādya muneḥ pādau muniputrā maharṣaye |sarvaṃ nivedayāmāsustasyāstu ruditasvanam ||

अदृष्टपूर्वा भगवन्कस्याप्येषा महात्मनः ।पत्नी श्रीरिव सम्मोहाद्विरौति विकृतानना॥

adṛṣṭapūrvā bhagavankasyāpyeṣā mahātmanaḥ |patnī śrīriva sammohādvirauti vikṛtānanā ||

भगवन्साधु पश्य त्वं देवतामिव खाच्च्युताम् ।नद्यास्तु तीरे भगवन्वरस्त्री कापि दुःखिता॥

bhagavansādhu paśya tvaṃ devatāmiva khāccyutām |nadyāstu tīre bhagavanvarastrī kāpi duḥkhitā ||

दृष्टास्माभिः प्ररुदिता दृढं शोकपरायणा ।अनर्हा दुःखशोकाभ्यामेकां दीनां ह्यनाथवत्॥

dṛṣṭāsmābhiḥ praruditā dṛḍhaṃ śokaparāyaṇā |anarhā duḥkhaśokābhyāmekāṃ dīnāṃ hyanāthavat ||

न ह्येनां मानुषीं विद्मः सत्क्रिया ऽस्याः प्रयुज्यताम् ।आश्रमस्याविदूरे च त्वामियं शरणं गता॥

na hyenāṃ mānuṣīṃ vidmaḥ satkriyā 'syāḥ prayujyatām |āśramasyāvidūre ca tvāmiyaṃ śaraṇaṃ gatā ||

त्रातारमिच्छते साध्वी भगवंस्त्रातुमर्हसि ।तेषां तु वचनं श्रुत्वा बुद्ध्या निश्चित्य धर्मवित् ।तपसा लब्धचक्षुष्मान् प्राद्रवद्यत्र मैथिली॥

trātāramicchate sādhvī bhagavaṃstrātumarhasi |teṣāṃ tu vacanaṃ śrutvā buddhyā niścitya dharmavit |tapasā labdhacakṣuṣmān prādravadyatra maithilī ||

तं प्रयान्तमभिप्रेत्य शिष्या ह्येनं महामतिम् ।तं तु देशमभि प्रेत्य किञ्चित्पद्भ्यां महामतिः॥

taṃ prayāntamabhipretya śiṣyā hyenaṃ mahāmatim |taṃ tu deśamabhi pretya kiñcitpadbhyāṃ mahāmatiḥ ||

अर्घ्यमादाय रुचिरं जाह्नवीतीरमागमत् ।ददर्श राघवस्येष्टां सीतां पत्नीमनाथवत्॥

arghyamādāya ruciraṃ jāhnavītīramāgamat |dadarśa rāghavasyeṣṭāṃ sītāṃ patnīmanāthavat ||

तां सीतां शोकभारार्तां वाल्मीकिर्मुनिपुङ्गवः ।उवाच मधुरां वाणीं ह्लादयन्निव तेजसा॥

tāṃ sītāṃ śokabhārārtāṃ vālmīkirmunipuṅgavaḥ |uvāca madhurāṃ vāṇīṃ hlādayanniva tejasā ||

स्नुषा दशरथस्य त्वं रामस्य महिषी प्रिया ।जनकस्य सुता राज्ञः स्वागतं ते पतिव्रते॥

snuṣā daśarathasya tvaṃ rāmasya mahiṣī priyā |janakasya sutā rājñaḥ svāgataṃ te pativrate ||

आयान्ती चासि विज्ञाता मया धर्मसमाधिना ।कारणं चैव सर्वं मे हृदयेनोपलक्षितम्॥

āyāntī cāsi vijñātā mayā dharmasamādhinā |kāraṇaṃ caiva sarvaṃ me hṛdayenopalakṣitam ||

तव चैव महाभागे विदितं मम तत्त्वतः ।सर्वं च विदितं मह्यं त्रैलोक्ये यद्धि वर्तते॥

tava caiva mahābhāge viditaṃ mama tattvataḥ |sarvaṃ ca viditaṃ mahyaṃ trailokye yaddhi vartate ||

अपापां वेद्मि सीते त्वां तपोलब्धेन चक्षुषा ।विस्रब्धा भव वैदेहि साम्प्रतं मयि वर्तसे॥

apāpāṃ vedmi sīte tvāṃ tapolabdhena cakṣuṣā |visrabdhā bhava vaidehi sāmprataṃ mayi vartase ||

आश्रमस्याविदूरे मे तापस्यस्तपसि स्थिताः ।तास्त्वां वत्से यथा वत्सं पालयिष्यन्ति नित्यशः॥

āśramasyāvidūre me tāpasyastapasi sthitāḥ |tāstvāṃ vatse yathā vatsaṃ pālayiṣyanti nityaśaḥ ||

इदमर्ध्यं प्रतीच्छ त्वं विस्रब्धा विगतज्वरा ।यथा स्वगृहमभ्येत्य विषादं चैव मा कृथाः॥

idamardhyaṃ pratīccha tvaṃ visrabdhā vigatajvarā |yathā svagṛhamabhyetya viṣādaṃ caiva mā kṛthāḥ ||

श्रुत्वा तु भाषितं सीता मुनेः परममद्भुतम् ।शिरसा ऽ ऽवन्द्य चरणौ तथेत्याह कृताञ्जलिः॥

śrutvā tu bhāṣitaṃ sītā muneḥ paramamadbhutam |śirasā ' 'vandya caraṇau tathetyāha kṛtāñjaliḥ ||

तं प्रयान्तं मुनिं सीता प्राञ्जलिः पृष्ठतो ऽन्वगात्॥

taṃ prayāntaṃ muniṃ sītā prāñjaliḥ pṛṣṭhato 'nvagāt ||

तं दृष्ट्वा मुनिमायान्तं वैदेह्या मुनिपत्नयः ।उपाजग्मुर्मुदा युक्ता वचनं चेदमब्रुवन्॥

taṃ dṛṣṭvā munimāyāntaṃ vaidehyā munipatnayaḥ |upājagmurmudā yuktā vacanaṃ cedamabruvan ||

स्वागतं ते मुनिश्रेष्ठ चिरस्यागमनं च ते ।अभिवादयामस्त्वां सर्वा उच्यतां कि च कुर्महे॥

svāgataṃ te muniśreṣṭha cirasyāgamanaṃ ca te |abhivādayāmastvāṃ sarvā ucyatāṃ ki ca kurmahe ||

तासां तद्वचनं श्रुत्वा वाल्मीकिरिदमब्रवीत् ।सीतेयं समनुप्राप्ता पत्नी रामस्य धीमतः॥

tāsāṃ tadvacanaṃ śrutvā vālmīkiridamabravīt |sīteyaṃ samanuprāptā patnī rāmasya dhīmataḥ ||

स्नुषा दशरथस्यैषा जनकस्य सुता सती ।अपापा पतिना त्यक्ता परिपाल्या मया सदा॥

snuṣā daśarathasyaiṣā janakasya sutā satī |apāpā patinā tyaktā paripālyā mayā sadā ||

इमां भवन्त्यः(?) पश्यन्तु स्नेहेन परमेण हि ।गौरवान्मम वाक्याच्च पूज्या वो ऽस्तु विशेषतः॥

imāṃ bhavantyaḥ(?) paśyantu snehena parameṇa hi |gauravānmama vākyācca pūjyā vo 'stu viśeṣataḥ ||

मुहुर्मुहुश्च वैदेहीं प्रणिधाय महायशाः ।स्वमाश्रमं शिष्यवृतः पुनरायान्महातपाः॥

muhurmuhuśca vaidehīṃ praṇidhāya mahāyaśāḥ |svamāśramaṃ śiṣyavṛtaḥ punarāyānmahātapāḥ ||