Valmiki Ramayana · 17 verses
Read this chapter as a bookहते तु लवणे देवाः सेन्द्राः साग्निपुरोगमाः ।ऊचुः सुमधुरां वाणीं शत्रुघ्नं शत्रुतापनम्॥
hate tu lavaṇe devāḥ sendrāḥ sāgnipurogamāḥ |ūcuḥ sumadhurāṃ vāṇīṃ śatrughnaṃ śatrutāpanam ||
दिष्ट्या ते विजयो वत्स दिष्ट्या लवणराक्षसः ।हतः पुरुषशार्दूल वरं वरय सुव्रत॥
diṣṭyā te vijayo vatsa diṣṭyā lavaṇarākṣasaḥ |hataḥ puruṣaśārdūla varaṃ varaya suvrata ||
वरदास्तु महाबाहो सर्व एव समागताः ।विजयाकाङ्क्षिणस्तुभ्यममोघं दर्शनं हि नः॥
varadāstu mahābāho sarva eva samāgatāḥ |vijayākāṅkṣiṇastubhyamamoghaṃ darśanaṃ hi naḥ ||
देवानां भाषितं श्रुत्वा शूरो मूर्ध्नि कृताञ्जलिः ।प्रत्युवाच महाबाहुः शत्रुघ्नः प्रयतात्मवान्॥
devānāṃ bhāṣitaṃ śrutvā śūro mūrdhni kṛtāñjaliḥ |pratyuvāca mahābāhuḥ śatrughnaḥ prayatātmavān ||
इयं मधुपुरी रस्या मधुरा देवनिर्मिता ।निवेशं प्राप्नुयाच्छीघ्रमेष मे ऽस्तु वरः परः॥
iyaṃ madhupurī rasyā madhurā devanirmitā |niveśaṃ prāpnuyācchīghrameṣa me 'stu varaḥ paraḥ ||
तं देवाः प्रीतमनसो बाढमित्येव राघवम् ।भविष्यति पुरी रम्या शूरसेना न संशयः॥
taṃ devāḥ prītamanaso bāḍhamityeva rāghavam |bhaviṣyati purī ramyā śūrasenā na saṃśayaḥ ||
ते तथोक्त्वा महात्मानो दिवमारुरुहुस्तदा ।शत्रुघ्नो ऽपि महातेजास्तां सेनां समुपानयत्॥
te tathoktvā mahātmāno divamāruruhustadā |śatrughno 'pi mahātejāstāṃ senāṃ samupānayat ||
सा सेना शीघ्रमागच्छच्छ्रुत्वा शत्रुघ्नशासनम् ।निवेशनं च शत्रुघ्नः श्रावणेन समारभत्॥
sā senā śīghramāgacchacchrutvā śatrughnaśāsanam |niveśanaṃ ca śatrughnaḥ śrāvaṇena samārabhat ||
सा पुरा दिव्यसङ्काशा वर्षे द्वादशमे शुभे ।निविष्टा शूरसेनानां विषयश्चाकुतोभयः॥
sā purā divyasaṅkāśā varṣe dvādaśame śubhe |niviṣṭā śūrasenānāṃ viṣayaścākutobhayaḥ ||
क्षेत्राणि सस्ययुक्तानि काले वर्षति वासवः ।अरोगवीरपुरुषा शत्रुघ्नभुजपालिता॥
kṣetrāṇi sasyayuktāni kāle varṣati vāsavaḥ |arogavīrapuruṣā śatrughnabhujapālitā ||
अर्धचन्द्रप्रतीकाशा यमुनातीरशोभिता ।शोभिता गृहमुख्यैश्च चत्वरापणवीथिकैः ।चातुर्वर्ण्यसमायुक्ता नानावाणिज्यशोभिता॥
ardhacandrapratīkāśā yamunātīraśobhitā |śobhitā gṛhamukhyaiśca catvarāpaṇavīthikaiḥ |cāturvarṇyasamāyuktā nānāvāṇijyaśobhitā ||
यच्च तेन पुरा शुभ्रं लवणेन कृतं महत् ।तच्छोभयति शत्रुघ्नो नानावर्णोपशोभिताम्॥
yacca tena purā śubhraṃ lavaṇena kṛtaṃ mahat |tacchobhayati śatrughno nānāvarṇopaśobhitām ||
आरामैश्च विहारैश्च शोभमानं समन्ततः ।शोभितां शोभनीयैश्च तथा ऽन्यैर्दैवमानुषैः॥
ārāmaiśca vihāraiśca śobhamānaṃ samantataḥ |śobhitāṃ śobhanīyaiśca tathā 'nyairdaivamānuṣaiḥ ||
तां पुरीं दिव्यसङ्काशां नानापण्योपशोभिताम् ।नानादेशागतैश्चापि वणिग्भिरुपशोभिताम्॥
tāṃ purīṃ divyasaṅkāśāṃ nānāpaṇyopaśobhitām |nānādeśāgataiścāpi vaṇigbhirupaśobhitām ||
तां समृद्धां समृद्धार्थः शत्रुघ्नो भरतानुजः ।निरीक्ष्य परमप्रीतः परं हर्षमुपागमत्॥
tāṃ samṛddhāṃ samṛddhārthaḥ śatrughno bharatānujaḥ |nirīkṣya paramaprītaḥ paraṃ harṣamupāgamat ||
तस्य बुद्धिः समुत्पन्ना निवेश्य मधुरां पुरीम् ।रामपादौ निरीक्षे ऽहं वर्षे द्वादश आगते॥
tasya buddhiḥ samutpannā niveśya madhurāṃ purīm |rāmapādau nirīkṣe 'haṃ varṣe dvādaśa āgate ||
ततः स ताममरपुरोपमां पुरीं निवेश्य वै विविधजनाभिसंवृताम् ।नराधिपो रघुपतिपाददर्शने दधे मतिं रघुकुलवंशवर्धनः॥
tataḥ sa tāmamarapuropamāṃ purīṃ niveśya vai vividhajanābhisaṃvṛtām |narādhipo raghupatipādadarśane dadhe matiṃ raghukulavaṃśavardhanaḥ ||