Kanda.Sarga 3.10

वाक्यम् एतत् तु वैदेह्या व्याहृतम् भर्तृ भक्त्या ।श्रुत्वा धर्मे स्थितो रामः प्रत्युवाच जानकीम्॥

vākyam etat tu vaidehyā vyāhṛtam bhartṛ bhaktyā |śrutvā dharme sthito rāmaḥ pratyuvāca jānakīm ||

हितम् उक्तम् त्वया देवि स्निग्धया सदृशम् वचः ।कुलम् व्यपदिशन्त्या च धर्मज्ञे जनक आत्मजे॥

hitam uktam tvayā devi snigdhayā sadṛśam vacaḥ |kulam vyapadiśantyā ca dharmajñe janaka ātmaje ||

किम् नु वक्ष्यामि अहम् देवि त्वया एव उक्तम् इदम् वचः ।क्षत्रियैः धार्यते चापो न आर्त शब्दो भवेद् इति॥

kim nu vakṣyāmi aham devi tvayā eva uktam idam vacaḥ |kṣatriyaiḥ dhāryate cāpo na ārta śabdo bhaved iti ||

ते च आर्ता दण्डकारण्ये मुनयः संशित व्रताः ।माम् सीते स्वयम् आगम्य शरण्याः शरणम् गताः॥

te ca ārtā daṇḍakāraṇye munayaḥ saṃśita vratāḥ |mām sīte svayam āgamya śaraṇyāḥ śaraṇam gatāḥ ||

वसन्तः काल कालेषु वने मूल फल अशनाः ।न लभन्ते सुखम् भीरु राक्षसैः क्रूर कर्मभिः॥

vasantaḥ kāla kāleṣu vane mūla phala aśanāḥ |na labhante sukham bhīru rākṣasaiḥ krūra karmabhiḥ ||

भक्ष्यन्ते राक्षसैः भीमैः नर मांसोपजीविभिः ।ते भक्ष्यमाणा मुनयो दण्डकारण्य वासिनः॥

bhakṣyante rākṣasaiḥ bhīmaiḥ nara māṃsopajīvibhiḥ |te bhakṣyamāṇā munayo daṇḍakāraṇya vāsinaḥ ||

अस्मान् अभ्यवपद्य इति माम् ऊचुर् द्विज सत्तमाः ।मया तु वचनम् श्रुत्वा तेषाम् एवम् मुखात् च्युतम्॥

asmān abhyavapadya iti mām ūcur dvija sattamāḥ |mayā tu vacanam śrutvā teṣām evam mukhāt cyutam ||

कृत्वा वचन शुश्रुषाम् वाक्यम् एतत् उदाहृतम् ।प्रसीदन्तु भवन्तो मे ह्रीः एषा तु मम अतुला॥

kṛtvā vacana śuśruṣām vākyam etat udāhṛtam |prasīdantu bhavanto me hrīḥ eṣā tu mama atulā ||

यद् ईदृशैः अहम् विप्रैः उपस्थेयैः उपस्थितः ।किम् करोमि इति च मया व्याहृतम् द्विज संनिधौ॥

yad īdṛśaiḥ aham vipraiḥ upastheyaiḥ upasthitaḥ |kim karomi iti ca mayā vyāhṛtam dvija saṃnidhau ||

सर्वैः एव समागम्य वाक् इयम् समुदाहृता ।राक्षसैः दण्डकारण्ये बहुभिः काम रूपिभिः॥

sarvaiḥ eva samāgamya vāk iyam samudāhṛtā |rākṣasaiḥ daṇḍakāraṇye bahubhiḥ kāma rūpibhiḥ ||

अर्दिताः स्म भृशम् राम भवान् नः तत्र रक्षतु ।होम काले तु संप्राप्ते पर्व कालेषु च अनघ॥

arditāḥ sma bhṛśam rāma bhavān naḥ tatra rakṣatu |homa kāle tu saṃprāpte parva kāleṣu ca anagha ||

धर्षयन्ति सुदुर्धर्षा राक्षसाः पिशित अशनाः ।राक्षसैः धर्षितानाम् च तापसानाम् तपस्विनाम्॥

dharṣayanti sudurdharṣā rākṣasāḥ piśita aśanāḥ |rākṣasaiḥ dharṣitānām ca tāpasānām tapasvinām ||

गतिम् मृगयमाणानाम् भवान् नः परमा गतिः ।कामम् तपः प्रभावेण शक्ता हन्तुम् निशाचरान्॥

gatim mṛgayamāṇānām bhavān naḥ paramā gatiḥ |kāmam tapaḥ prabhāveṇa śaktā hantum niśācarān ||

चिरार्जितम् न च इच्छामः तपः खण्डयितुम् वयम् ।बहु विघ्नम् तपो नित्यम् दुःश्चरम् चैव राघव॥

cirārjitam na ca icchāmaḥ tapaḥ khaṇḍayitum vayam |bahu vighnam tapo nityam duḥścaram caiva rāghava ||

तेन शापम् न मुंचामो भक्ष्यमाणाः च राक्षसैः ।तद् अर्द्यमानान् रक्षोभिः दण्डकारण्य वासिभिः॥

tena śāpam na muṃcāmo bhakṣyamāṇāḥ ca rākṣasaiḥ |tad ardyamānān rakṣobhiḥ daṇḍakāraṇya vāsibhiḥ ||

रक्ष नः त्वम् सह भ्रात्रा त्वम् नाथा हि वयम् वने ।मया च एतत् वचः श्रुत्वा कार्त्स्न्येन परिपालनम्॥

rakṣa naḥ tvam saha bhrātrā tvam nāthā hi vayam vane |mayā ca etat vacaḥ śrutvā kārtsnyena paripālanam ||

ऋषीणाम् दण्डकारण्ये संश्रुतम् जनकाअत्मजे ।संश्रुत्य न च शक्ष्यामि जीवमानः प्रतिश्रवम्॥

ṛṣīṇām daṇḍakāraṇye saṃśrutam janakāatmaje |saṃśrutya na ca śakṣyāmi jīvamānaḥ pratiśravam ||

मुनीनाम् अन्यथा कर्तुम् सत्यम् इष्टम् हि मे सदा ।अपि अहम् जीवितम् जह्याम् त्वाम् वा सीते स लक्ष्मणाम्॥

munīnām anyathā kartum satyam iṣṭam hi me sadā |api aham jīvitam jahyām tvām vā sīte sa lakṣmaṇām ||

न तु प्रतिज्ञाम् संश्रुत्य ब्राह्मणेभ्यो विशेषतः ।तत् अवश्यम् मया कार्यम् ऋषीणाम् परिपालनम्॥

na tu pratijñām saṃśrutya brāhmaṇebhyo viśeṣataḥ |tat avaśyam mayā kāryam ṛṣīṇām paripālanam ||

अनुक्तेन अपि वैदेहि प्रतिज्ञाय कथम् पुनः ।मम स्नेहात् च सौहार्दात् इदम् उक्तम् त्वया वचः॥

anuktena api vaidehi pratijñāya katham punaḥ |mama snehāt ca sauhārdāt idam uktam tvayā vacaḥ ||

परितुष्टो अस्मि अहम् सीते न हि अनिष्टो अनुशास्यते ।सदृशम् च अनुरूपम् च कुलस्य तव शोभने ।सधर्म चारिणी मे त्वम् प्राणेभ्यो अपि गरीयसी॥

parituṣṭo asmi aham sīte na hi aniṣṭo anuśāsyate |sadṛśam ca anurūpam ca kulasya tava śobhane |sadharma cāriṇī me tvam prāṇebhyo api garīyasī ||

इति एवम् उक्त्वा वचनम् महात्मासीताम् प्रियाम् मैथिल राज पुत्रीम् ।रामो धनुष्मान् सह लक्ष्मणेनजगाम रम्याणि तपो वनानि॥

iti evam uktvā vacanam mahātmāsītām priyām maithila rāja putrīm |rāmo dhanuṣmān saha lakṣmaṇenajagāma ramyāṇi tapo vanāni ||